Jaki oprysk na ochojnika? Skuteczne środki i termin zabiegu

Ochojnika rozpoznaję przede wszystkim po zmianach na młodych pędach i igłach drzew iglastych. Na świerku szukam charakterystycznych galasów — niewielkich, owalnych narośli przypominających miniaturowe szyszki lub ananasy. Początkowo są kremowe albo zielonkawe, a później brązowieją i zasychają. Galasy ochojnika świerkowo-modrzewiowego osiągają około 12 mm długości, natomiast u innych gatunków mogą mierzyć nawet 2 cm. W ich wnętrzu rozwijają się larwy, dlatego także zaschnięta narośl świadczy o wcześniejszym ataku.

Na modrzewiu wypatruję natomiast białych, puchatych kłaczków — woskowej osłony, pod którą kryją się mszyce. Larwy i dorosłe osobniki wysysają soki z igieł, wskutek czego te żółkną, brązowieją, kolankowato się wyginają, zasychają i przedwcześnie opadają. Objawy mogą nasilać się wiosną, a biały nalot szczególnie dobrze widać latem. Same ochojniki mają zwykle zaledwie 1,5–3 mm, dlatego łatwiej dostrzec ich osłonę i ślady żerowania. Przy silnym ataku pędy słabną, a na spadzi może rozwinąć się czarny nalot grzybów sadzakowych.

Ukryte larwy mogą osłabić iglaki — reaguj, zanim szkody się rozprzestrzenią

Aby potwierdzić obecność ochojnika, oglądam z bliska kilka pędów i sprawdzam, na jakim drzewie występują objawy. Wiele gatunków korzysta z dwóch żywicieli: na jednym żeruje i tworzy galasy, a na drugim składa jaja lub rozwija kolejne pokolenia. Ochojnik świerkowo-modrzewiowy łączy świerki z modrzewiami, a uskrzydlone osobniki mogą przemieszczać się między tymi drzewami. Dlatego ich bliskie sąsiedztwo sprzyja szkodnikowi. Ochojniki występują również na sosnach i jodłach. Od wczesnej wiosny kontroluję więc iglaki, zwracając uwagę na zniekształcone igły, narośla i białe, woskowe skupiska.

Jeśli znajdę galasy, usuwam je z fragmentem pędu i niszczę, zanim wylęgną się owady. Sam oprysk może nie wystarczyć, ponieważ narośl osłania larwy. Zimujące stadia ograniczam bardzo wczesną wiosną, zwykle w lutym lub marcu, stosując preparat olejowy zgodnie z etykietą. Jeśli w sezonie zauważę żywe szkodniki, wybieram środek przeznaczony do danego zastosowania i terminu, a następnie postępuję według instrukcji. Dzięki regularnej kontroli świerków, modrzewi i innych iglaków mogę wykryć problem, zanim zniekształcenia i osłabienie roślin się rozprzestrzenią.

Jaki oprysk zastosować na ochojnika i kiedy go wykonać?

Aby ograniczyć liczebność ochojnika, najpierw rozpoznaj objawy, a następnie dobierz zabieg do stadium szkodnika. Ochojniki żerują m.in. na świerkach, modrzewiach, sosnach i jodłach. Zwróć uwagę na galasy, białą, woskową wydzielinę oraz deformację i brązowienie igieł.

Sprawdź, gdzie i jak żeruje szkodnik. Na świerkach szukaj szyszkowatych galasów na pędach — najpierw zielonych, później brązowiejących — oraz zniekształconych przyrostów. Z kolei na modrzewiach i innych iglakach wypatruj białych, wełnistych kłaczków, żółknących lub kolankowato wygiętych igieł i zasychających pędów. Ochojniki wysysają soki, a ich spadź może sprzyjać rozwojowi czarnego nalotu grzybów sadzakowych.
Usuń galasy, zanim wylęgną się z nich owady. Przy niewielkim nasileniu szkodnika wytnij porażone fragmenty pędów i zniszcz je. Nie zostawiaj galasów pod drzewem. Sam oprysk galasów nie wystarczy, ponieważ środek nie dotrze do ukrytych w nich larw.
Wykonaj oprysk olejowy przed ruszeniem wegetacji. W lutym lub marcu, a w razie potrzeby nawet do kwietnia, dokładnie pokryj pędy i korę preparatem olejowym dopuszczonym do danego zastosowania, np. na bazie oleju parafinowego lub rydzowego. Wśród wymienianych produktów są Treol 770 EC i Emulpar 940 EC. Preparaty te działają kontaktowo i mechanicznie: tworzą powłokę, która utrudnia zimującym stadiom szkodnika oddychanie. Zawsze stosuj dawkę i przestrzegaj warunków oprysku podanych na aktualnej etykiecie.
Przy wiosennym żerowaniu dobierz środek do etykiety i terminu. Jeśli szkodniki pojawiają się mimo oprysku olejowego, w kwietniu lub maju rozważ dopuszczony preparat owadobójczy o działaniu kontaktowym albo systemicznym. Wśród wymienianych środków są pyretroidy oraz produkty systemiczne z acetamiprydem. Wybieraj wyłącznie preparat, którego aktualne zezwolenie obejmuje ochojniki i daną roślinę. Nazwy handlowe, dostępność i dopuszczone zastosowania mogą się zmieniać.
Reaguj na letnią, białą wydzielinę. Jeśli na pędach lub igłach pojawi się woskowy nalot, wybierz środek przeznaczony do zwalczania aktywnie żerujących mszyc i ochojników. Możesz zastosować preparat systemiczny, jeśli jego etykieta obejmuje daną roślinę i szkodnika, albo środek fizycznie oblepiający owady, np. olejowy lub mydlany. Dokładnie pokryj miejsca żerowania, a także przestrzegaj limitu zabiegów i wymaganych odstępów między nimi.
Ogranicz ryzyko nawrotu. Regularnie, szczególnie wiosną, kontroluj iglaki i usuwaj świeże galasy. Unikaj sadzenia świerków blisko modrzewi, ponieważ niektóre ochojniki zmieniają żywiciela w trakcie rozwoju. Sama odległość nie zapewnia jednak ochrony — uskrzydlone formy mogą przemieszczać się między roślinami. Ponadto dbaj o dobrą kondycję drzew i wykonuj opryski zgodnie z etykietą, z dala od zbiorników wodnych i organizmów pożytecznych.

Etap i cel zabiegu	Orientacyjny termin	Na jakich roślinach i czego szukać	Metoda lub preparat	Dane dotyczące zabiegu	Ważne uwagi
Oprysk olejowy na zimujące stadia ochojnika	Przedwiośnie: zwykle luty–marzec; w zależności od pogody i etykiety preparatu także do kwietnia	Świerki, modrzewie i inne iglaki; kontroluj korę, pędy i nasady pąków pod kątem zimujących larw oraz jaj	Preparat olejowy, np. na bazie oleju parafinowego lub rydzowego; przykładowe produkty wymieniane w materiałach: Treol 770 EC, Emulpar 940 EC	Dla Treol 770 EC podawane jest stężenie 1,5%: 150 ml środka na 10 l wody. Opryskuj dokładnie pędy i gałęzie, aż ciecz równomiernie je pokryje	Stosuj wyłącznie dawkę i termin z aktualnej etykiety konkretnego produktu. Zabieg wykonuj przed rozwojem liści i igieł, w warunkach dopuszczonych przez etykietę; unikaj oprysku podczas mrozu, silnego wiatru i opadów
Kontrola po zabiegu przedwiosennym	Od początku wiosny, regularnie co kilka–kilkanaście dni	Na świerkach wypatruj galasów przypominających małe szyszki; na modrzewiach obserwuj igły, ich deformacje i biały, woskowy nalot	Oględziny całych roślin, szczególnie młodych przyrostów i wierzchołków pędów	Wczesne wykrycie kolonii zwiększa szansę na usunięcie pojedynczych galasów lub punktowe zwalczanie	Ochojniki są małe — zwykle około 1,5–3 mm — i mogą być ukryte pod woskową osłoną albo wewnątrz galasów
Zwalczanie po zauważeniu aktywnych szkodników	Wiosna: zwykle kwiecień–maj; zabieg wykonuj po stwierdzeniu obecności szkodników i zgodnie z etykietą	Młode pędy świerków i modrzewi; sprawdzaj kolonie, zniekształcone igły, świeże galasy oraz białą wydzielinę	Środek owadobójczy dopuszczony do danego zastosowania; w materiałach wskazywane są m.in. preparaty o działaniu kontaktowym lub systemicznym	Nie ma jednej dawki właściwej dla wszystkich preparatów. Stężenie, liczbę zabiegów i odstęp między nimi ustala etykieta produktu	Opryskuj dokładnie miejsca żerowania. Nie zakładaj, że środek zadziała na szkodniki zamknięte w galasach — te należy usuwać mechanicznie
Zwalczanie letnich kolonii i form pokrytych woskiem	Wiosna–lato, po zauważeniu białego nalotu lub żywych kolonii; termin zależy od gatunku ochojnika i przebiegu pogody	Igły i pędy modrzewi oraz świerków; biały, wełnisty nalot może skrywać żerujące osobniki	Preparat zarejestrowany do zwalczania ochojnika na danej roślinie; możliwe są środki kontaktowe lub systemiczne, jeśli przewiduje je etykieta	Nie powtarzaj zabiegu częściej ani w większej dawce, niż dopuszcza etykieta. Przy preparacie systemicznym uwzględnij jego zakres zastosowań i ograniczenia	Opryskuj w porze wskazanej na etykiecie, zwykle poza silnym nasłonecznieniem i aktywnością zapylaczy. Chroń wody powierzchniowe i organizmy pożyteczne
Usuwanie galasów — metoda mechaniczna	Jak najwcześniej po zauważeniu, przed wylotem lub wylęgiem owadów; zwykle wiosną	Przede wszystkim świerki z młodymi, zielonymi galasami na pędach	Wytnij galas wraz z fragmentem pędu i usuń go z ogrodu; nie pozostawiaj wyciętych narośli pod drzewem	Galasy ochojnika świerkowo-modrzewiowego mogą mieć do około 12 mm; u niektórych ochojników opisywane są narośla dochodzące do około 2 cm	Nie opryskuj samego galasa z założeniem, że środek dotrze do larw ukrytych w jego wnętrzu. Narzędzia po cięciu oczyść
Usuwanie zaschniętych, opuszczonych galasów	Po stwierdzeniu uszkodzeń, w trakcie sezonu lub podczas porządków	Świerki z brązowymi, zaschniętymi naroślami i zdeformowanymi końcówkami pędów	Wytnij silnie uszkodzone fragmenty; ograniczysz źródła osłabionych i zniekształconych przyrostów	Cięcie dopasuj do wielkości uszkodzenia; nie usuwaj jednorazowo dużej części korony bez potrzeby	Zaschnięty galas może być już opuszczony, dlatego przed cięciem sprawdź, czy w środku są żywe szkodniki
Profilaktyczne ograniczanie przemieszczania się między żywicielami	Przy planowaniu nowych nasadzeń i podczas zmian w ogrodzie	Oceniaj rozmieszczenie świerków i modrzewi; ochojnik świerkowo-modrzewiowy wykorzystuje oba rodzaje roślin w cyklu rozwojowym	Nie sadź świerków bezpośrednio obok modrzewi; w nowych nasadzeniach rozdzielaj żywicieli	Nie ma gwarantowanej, uniwersalnej odległości ochronnej: uskrzydlone osobniki mogą przemieszczać się na znaczne odległości	Rozdzielenie drzew zmniejsza sprzyjające warunki, ale nie daje pełnej ochrony i nie zastępuje kontroli roślin
Ocena objawów na modrzewiu	Wiosną i latem, podczas regularnych oględzin	Kolankowo wygięte, żółknące lub brązowiejące igły, przedwczesne opadanie oraz biały nalot na pędach	Po potwierdzeniu obecności ochojnika zastosuj metodę odpowiednią dla aktualnego stadium: usunięcie porażonych części lub środek dopuszczony etykietą	Wielkość owadów wynosi zwykle około 1,5–3 mm; na modrzewiach larwy mogą zimować w osłoniętych miejscach	Podobne przebarwienia mogą mieć inne przyczyny. Przed opryskiem sprawdź, czy występują charakterystyczne owady, woskowa wydzielina lub inne typowe objawy
Ograniczanie ochojnika na sośnie	Wczesna wiosna, a później po wykryciu aktywnych kolonii	Sosny dwuigielne, m.in. sosna pospolita, czarna i górska; sprawdzaj igły oraz młode pędy pod kątem białej wydzieliny i ich brązowienia	Najpierw usuń silnie porażone, zaschnięte fragmenty i spłucz niewielkie kolonie wodą; przy większym nasileniu wybierz preparat dopuszczony do danego zastosowania	Skuteczność zależy od gatunku szkodnika, jego stadium i dokładnego pokrycia rośliny	Nie przenoś automatycznie zaleceń dotyczących świerka i modrzewia na sosnę — sprawdź zakres roślin i szkodników na etykiecie
Bezpieczne wykonanie oprysku	Każdorazowo, niezależnie od pory sezonu	Wszystkie rośliny objęte zabiegiem oraz otoczenie, w tym sąsiednie uprawy i zbiorniki wodne	Stosuj środki ochrony roślin wyłącznie zgodnie z etykietą; używaj wymaganych środków ochrony osobistej i sprawnego opryskiwacza	Przed zabiegiem sprawdź dawkę, maksymalną liczbę zabiegów, odstęp między nimi, okres karencji i ewentualną strefę ochronną	Nie mieszaj preparatów, jeśli etykieta tego nie dopuszcza. Nie opryskuj podczas wiatru ani w sposób powodujący znoszenie cieczy na ludzi, zwierzęta lub wody

Oprysk na ochojnika przedwiośniem — kiedy stosować preparaty olejowe

Przedwiośnie to dobry moment, by obejrzeć świerki, modrzewie i sosny, zanim ochojniki wznowią intensywne żerowanie. Te drobne mszyce zimują jako larwy lub jaja w spękaniach kory, przy pąkach i między igłami, często pod białym, woskowym nalotem. Wiosną wysysają soki i osłabiają rośliny. Na świerkach mogą powodować charakterystyczne, szyszkowate galasy, a na modrzewiach zniekształcają igły, które żółkną i przedwcześnie opadają. Dlatego zaczynam od dokładnego oglądania gałęzi — szybkie rozpoznanie ułatwia dobranie terminu zabiegu.

Preparat olejowy stosuję bardzo wczesną wiosną, zwykle od lutego do marca. Jeśli sezon jest chłodniejszy, czekam na odpowiednie warunki, nawet do kwietnia. Opryskuję rośliny w okresie spoczynku, przed pękaniem pąków i pojawieniem się nowych przyrostów, aby pokryć zimujące stadia szkodnika. Olej parafinowy, na przykład Treol 770 EC, oraz olej rydzowy, taki jak Emulpar 940 EC, działają mechanicznie: tworzą cienką warstwę na ciele owada i utrudniają mu oddychanie. Kluczowa jest dokładność, dlatego opryskuję pędy, rozwidlenia i korę, docierając do miejsc, w których mogą ukrywać się ochojniki. Zawsze stosuję się przy tym do etykiety konkretnego środka.

Precyzyjny oprysk i czujna obserwacja pomagają chronić iglaki

Najpierw wybieram dzień bez wiatru i deszczu, gdy temperatura mieści się w zakresie podanym przez producenta, a rośliny są suche i niezmarznięte. Unikam silnego słońca oraz przymrozków, a ponadto sprawdzam, czy preparat nadaje się do danego gatunku iglaka. Jeśli etykieta zaleca stężenie 1,5%, na 10 litrów wody przypada 150 ml koncentratu. Ponieważ dawkowanie różni się między produktami, nie przenoszę proporcji z jednego środka na drugi. Podczas pracy chronię skórę i oczy, a także zabezpieczam zbiorniki wodne przed znoszeniem cieczy.

Po oprysku nadal regularnie kontroluję rośliny. Jeżeli interesują cię takie tematy to Sprawdź, jak skutecznie chronić tuje przed chorobami i szkodnikami. Zabieg olejowy nie zastępuje całorocznej obserwacji ani nie usuwa galasów, w których larwy są już osłonięte. Jeśli na świerku zauważę świeże narośla, wycinam je i niszczę, zanim wydostaną się z nich szkodniki. Przy niewielkiej kolonii mogę też spłukać owady silnym strumieniem wody. Gdy wiosną pojawią się kolejne objawy, dobieram dalsze działania do gatunku rośliny i aktualnej etykiety środka ochrony. Ponadto unikam sadzenia świerków tuż przy modrzewiach, ponieważ część ochojników korzysta z obu żywicieli w cyklu rozwojowym.

💡 Wskazówka: Przed opryskiem sprawdź prognozę pogody — deszcz krótko po zabiegu może zmyć preparat, a przymrozek lub zbyt niska temperatura osłabić jego skuteczność. receptę na warunki aplikacji zawsze znajdziesz na etykiecie konkretnego środka.

Czym zwalczać ochojnika wiosną i latem po zauważeniu szkodników

Gdy zauważę ochojnika, dokładnie oglądam świerki, modrzewie i inne iglaki. Szukam białych, woskowych kłaczków, żółknących lub zaginających się igieł, zasychających pędów oraz galasów przypominających małe szyszki. Ochojniki to drobne mszyce, zwykle osiągające zaledwie kilka milimetrów. Niektóre gatunki przemieszczają się między żywicielami, na przykład świerkiem i modrzewiem. Pojedyncze galasy odcinam z fragmentem pędu i niszczę, zanim wylęgną się z nich owady. Niewielką kolonię mogę spłukać mocnym strumieniem wody, a najbardziej uszkodzone gałązki wycinam.

Wczesną wiosną, najlepiej przed pękaniem pąków, wybieram oprysk preparatem olejowym. Pokrywa on zimujące larwy cienką warstwą i utrudnia im oddychanie. Stosuję środki na bazie oleju parafinowego lub rydzowego, na przykład Treol albo Emulpar, zawsze zgodnie z aktualną etykietą i dawkowaniem. Starannie opryskuję korę, pędy i gałęzie, aby ciecz dotarła do kryjówek szkodników. Zabieg wykonuję w bezwietrzny dzień i przy temperaturze dopuszczonej na etykiecie. Oprysk olejowy najlepiej działa na zimujące stadia, dlatego po pojawieniu się aktywnych mszyc nie polegam wyłącznie na nim.

Skuteczny oprysk i kontrola iglaków — jak przerwać żerowanie ochojników

Jeśli wiosną nadal widzę żywe szkodniki, sięgam po preparat dopuszczony do zwalczania ochojników na danej roślinie. Może to być środek kontaktowy lub — przy silniejszym żerowaniu — układowy. Ciekawostka w temacie: Sprawdź, jaki oprysk wybrać na facelię. Ten drugi wnika do tkanek i przemieszcza się z sokami, dzięki czemu dociera do owadów ukrytych pod woskową osłoną. Konkretny produkt i termin zabiegu zawsze sprawdzam na etykiecie. Latem, gdy pędy pokrywa biały nalot, stosuję środek owadobójczy zarejestrowany do zwalczania ochojników albo preparat działający mechanicznie, który oblepia szkodniki. Opryskuję dokładnie, także od spodu igieł, ale unikam upałów i pory aktywności zapylaczy.

Po oprysku ponownie sprawdzam rośliny, ponieważ jeden zabieg nie zawsze wystarcza, zwłaszcza gdy ochojniki żerują w galasach lub chroni je woskowa wydzielina. Usuwam pozostałe narośla, nie dopuszczam do zalegania porażonych gałązek i dbam o dobrą kondycję iglaków. Ponadto, planując nowe nasadzenia, nie sadzę świerków tuż obok modrzewi, ponieważ ich rozdzielenie może utrudnić szkodnikom przemieszczanie się między żywicielami. Każdy preparat stosuję zgodnie z etykietą, chroniąc ludzi, zwierzęta i organizmy pożyteczne.

Wskazówka: Zanim wykonasz oprysk, sprawdź, czy biały nalot na igłach to rzeczywiście woskowa wydzielina ochojnika — łatwo pomylić ją z innymi objawami. Obejrzyj też roślinę od spodu i skontroluj sąsiednie iglaki, bo część ochojników zmienia żywiciela.

Wycinanie galasów i rozdzielanie świerków od modrzewi jako profilaktyka

Najważniejsze sposoby ograniczania ochojnika świerkowo-modrzewiowego obejmują regularne kontrole drzew, usuwanie galasów, właściwy dobór terminu zabiegów i ograniczanie bliskości świerków oraz modrzewi.

Regularnie kontroluj drzewa. Wiosną oglądaj pędy, pąki i igły świerków oraz modrzewi. Na świerkach szukaj szyszkowatych galasów: najpierw zielonkawych, później brązowiejących i zasychających. Na modrzewiach wypatruj kolankowato wygiętych, żółknących igieł oraz białych, woskowych kłaczków na pędach. Ochojniki wysysają soki i osłabiają rośliny, a ponadto mogą powodować zasychanie pędów, opadanie igieł oraz rozwój grzybów sadzakowych na spadzi.
Wycinaj galasy, zanim wylęgną się z nich szkodniki. Usuwaj je z fragmentem pędu i niszcz, na przykład przez spalenie, zgodnie z lokalnymi przepisami. Zrób to jak najwcześniej, ponieważ larwy kryją się wewnątrz galasów, skąd oprysk nie dociera do nich skutecznie. Dla porządku usuwaj także zaschnięte, opuszczone galasy.
Ogranicz sąsiedztwo świerków i modrzewi. Ochojnik świerkowo-modrzewiowy wykorzystuje oba rodzaje drzew w cyklu rozwojowym, a uskrzydlone osobniki przemieszczają się między nimi. Dlatego sadź świerki i modrzewie w oddaleniu. Utrudnisz szkodnikowi zmianę żywiciela, choć nie zapewnisz pełnej ochrony, bo owady potrafią przelatywać na znaczne odległości.
Rozważ oprysk olejowy na przedwiośniu. W bardzo wczesnej wiośnie, zwykle w lutym lub marcu, przed rozpoczęciem wegetacji, możesz zastosować środek olejowy na zimujące stadia szkodnika. Olej tworzy powłokę, która utrudnia im oddychanie. Wybierz preparat na bazie oleju parafinowego lub rydzowego, a pędy i gałęzie dokładnie pokryj środkiem. Zawsze przestrzegaj etykiety i sprawdź na niej dawkę, termin oraz dopuszczone zastosowanie.
Dobieraj dalsze zabiegi do objawów i terminu. Jeśli mimo profilaktyki pojawią się aktywne szkodniki, rozważ oprysk preparatem dopuszczonym do stosowania na danej roślinie przeciw ochojnikom. Wiosną mogą sprawdzić się środki kontaktowe, natomiast przy letnim, białym nalocie — preparaty systemiczne lub inne dopuszczone rozwiązania. Stosuj je wyłącznie zgodnie z aktualną etykietą, dbając o bezpieczeństwo i organizmy pożyteczne.
Dbaj o kondycję roślin i reaguj szybko. Osłabione drzewa bardziej odczuwają żerowanie ochojników i łatwiej zapadają na inne choroby. Dlatego usuwaj silnie uszkodzone, zasychające pędy, zapewniaj roślinom odpowiednie warunki wzrostu i regularnie sprawdzaj, czy objawy nie wracają.

Źródła:

https://poradnikogrodniczy.pl/ochojnik-swierkowo-modrzewiowy.php
https://poradnikogrodniczy.pl/ochojnik-sosnowy.php
https://sklep.poradnikogrodniczy.pl/cms/srodki-i-preparaty-na-ochojniki
https://sklep.poradnikogrodniczy.pl/cms/srodki-i-preparaty-na-ochojnika-swierkowo-modrzewiowego
https://www.lovethegarden.com/pl-pl/artykul/ochojniki-w-ogrodzie-jak-je-zwalczac
https://www.dziendobryogrod.pl/ochojnik
https://www.fungichem.pl/treol-770-ec-srodek-owadobojczy-na-przedziorka-misecznika-ochojnika-100-ml.html
https://agrosimex.pl/srodek-owadobojczy-substral-polysect-ochojnik-mszyca-ziemiorka

FAQ - Najczęściej zadawane pytania

Jak rozpoznać ochojnika na iglakach?

Na świerkach ochojnik może tworzyć zielone, a później brązowiejące galasy przypominające małe szyszki. Na modrzewiach i innych iglakach warto szukać białych, woskowych kłaczków, zniekształconych lub żółknących igieł oraz zasychających pędów.

Kiedy wykonać oprysk olejowy na ochojnika?

Preparat olejowy stosuje się zwykle w lutym lub marcu, przed ruszeniem wegetacji i pękaniem pąków; zależnie od pogody oraz etykiety zabieg może przypadać także na kwiecień. Wybierz dzień bez mrozu, wiatru i deszczu, a termin oraz warunki zawsze sprawdź na aktualnej etykiecie produktu.

Jakie preparaty można zastosować przeciw ochojnikowi?

Na zimujące stadia stosuje się preparaty olejowe na bazie oleju parafinowego lub rydzowego, np. Treol 770 EC albo Emulpar 940 EC, jeśli ich aktualne etykiety dopuszczają takie zastosowanie. Przy aktywnym żerowaniu można wybrać środek kontaktowy lub systemiczny zarejestrowany do zwalczania ochojnika na danej roślinie.

Czy oprysk wystarczy, aby zniszczyć ochojnika ukrytego w galasach?

Nie zawsze, ponieważ galas osłania larwy przed środkiem ochrony roślin. Porażone narośla najlepiej wyciąć z fragmentem pędu i zniszczyć, zanim wylęgną się z nich owady.

Jak ograniczyć ryzyko ponownego pojawienia się ochojnika?

Regularnie kontroluj świerki, modrzewie i inne iglaki, szybko usuwaj świeże galasy oraz stosuj opryski zgodnie z etykietą. Nie sadź świerków tuż przy modrzewiach, choć rozdzielenie tych drzew nie daje pełnej ochrony, ponieważ uskrzydlone ochojniki mogą się między nimi przemieszczać.